Het is dé klassieker van de triatlons in Vlaanderen en je moet hem toch zeker eens gedaan hebben. Bijgevolg een dagje verlof genomen en een overnachting geboekt. Dinsdagavond met vrouw en ouders naar een doorregend en doorwaaid Knokke gereden, een goede nachtrust genoten, en dan hop naar de wedstrijd. Er stonden vandaag 1km zwemmen, 45km fietsen en 10km lopen op het programma. Stormwind hadden ze voorspeld en deze stond uitermate ongunstig op het fietsparcours van Sluis naar Knokke, dus dat beloofde.
Omstreeks 12u reden we in kolonne met een 900tal deelnemers van de grote wisselzone in Knokke naar de zwemstart vlakbij het centrum van het Nederlandse Sluis. De supporters werden ondertussen met bussen gebracht. Ikzelf en BrTC-collega's Anneke en Bert zagen het allemaal wel zitten, al leek iedereen toch wat last te hebben van werkstress van de voorbije dagen. Maar misschien was dit dagje uit wel ideaal om alle stress, frustraties en ongemakken af te schudden.
Ik moest starten in wave 8 van de 10 iets minder dan een uur na de eerste deelnemers. Dit gaf me dus een goed perspectief om tijdens het fietsen stelselmatig voorgangers in te halen. In de wisselzone stond ik me voor te bereiden naast acteur Louis Talpe (ik zou mega-Toby toch wel afkunnen zeker hé!?). De sympathieke referee met snor, bril en achteruit gekamd grijs haar vertelde me dat ik in vorm was en dat mijn ogen straalden. Ik heb de mens dan ook hartelijk bedankt voor de steun en achteraf zou ook blijken dat zijn kennersoog gelijk had. Straks eens aan Patrick vragen wat de man zijn naam is.
![]() |
foto - Vanessa |
Met een kleine 100 en Mega-Toby doken we het water in omstreeks 14u25. Ik voelde onmiddellijk een heel goed zwemritme ondanks de deining (wind) op het water. Na een paar minuten haalde ik reeds de eerste achterblijvers van de vorige wave in (5 min eerder gestart) en aan het keerpunt zat ik goed mee in het eerste deel van mijn wave. Vanessa vertelde me dat ik 29e van mijn wave uit het water kwam met alle deelnemers van de vorige wave nog achter mij. Uiteindelijk bleek mijn tijd over de kilometer 18min38sec, wat als tijd niet super is, maar gezien mijn plaats in de groep had ik wel goed gezwommen. Ofwel was de afstand dus iets langer, ofwel waren we iets later gestart dan voorzien, of de wind zorgde gewoon voor meer tegenstroming.
![]() |
foto - Vanessa |
In de wisselzone stond ik weer naast die dekselse Louis Talpe. Maken dat ik mijn pak uit had en de fiets op voor 45km door de polders en Cadzand in de meest helse windomstandigheden die ik ooit had meegemaakt. Niettegenstaande ik onmiddellijk een goeie tred had en mensen begon in te halen van 2 waves voor mij, moest ik Mega-Toby toch even laten rijden, die mens fietst hard! Ik weet niet hoeveel honderden mensen ik ben voorbijgereden tijdens het fietsen maar iedereen stond precies stil. Ik ben zelfs mensen uit de eerste 2 waves voorbijgereden. De stukken met wind in de zij moest ik alle kracht uit de kast halen om mijn fiets recht te houden en zag ook mensen in de berm/gracht zeilen. Na een 30km reed ik voorbij de supporterspost waar Vanessa, pa en ma met de bus waren aangekomen. Ik was toen nog maar amper door concurrenten ingehaald. Uiteindelijk zouden er ook maar een tiental me passeren over de ganse omloop. De laatste 2-3 km reden we langs de zeedijk in Knokke naast het loopparcours waar ook Jef en Charlotte stonden te supporteren. Ik zag Bert en Anneke die ruim voor mij gestart waren aan hun loopproef bezig. Na 1u19 en een verbazend gemiddelde van 34,1km/u kwam ik aan de wisselzone.
foto - Dieter De Vlamynck |
Achteraf was mijn gevoel super. Bert stond me nog op te wachten na de finish en samen genoten we nog van het uitgebreide buffet in de tent. Kennis en zoon van de organisator Dieter De Vlamynck kwam ons nog feliciteren met onze prestaties en ik maakte hem ook onze complimenten over voor de fantastische organisatie van de Zwintriatlon. Blij met onze prestaties zijn we naar de wisselzone afgezakt, gaan douchen en huiswaarts gereden, met een stop aan St Anneke voor een portie verse mosselen ;-)
Gezien mijn maagproblemen van de laatste weken (stress) had ik wel verschrikkelijk veel zin in deze wedstrijd maar ik vreesde een weerslag van het lichaam zoals die ochtend voor Lommel. Gelukkig is het helemaal anders uitgedraaid en houd ik na Knokke het beste gevoel over van alle wedstrijden die ik dit jaar heb meegedaan, niettegenstaande dat de weersomstandigheden veruit de zwaarste waren. Ik voelde me goed en kon ook voluit gaan in de 3 onderdelen. De tijden waren niet super (alhoewel het lopen voor mij weer heel goed was) maar mijn relatieve positie tov de tegenstanders wel dus die tijden inclusief het zwemmen zullen wel een serieuze impact van de wind hebben gehad. De organisatie van de wedstrijd was subliem en ik keer zeker nog terug als deelnemer of als supporter van Vanessa afhankelijk van onze planning van 2012. Mijn motivatie heeft opnieuw een boost gekregen en we gaan toch nog streven naar een goed resultaat in Mechelen de 18e. Ik zou het seizoen toch graag afsluiten met een loopproef onder de 47 minuten ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten